"B.PRO is mijn kindje"

In feite had ik eerder al zeven jaar gewerkt voor een verkooppartner van B.PRO – toen nog Blanco Professional – dus er waren al eerder contacten. Al 31 jaar geleden was ik voor het eerst op de hoofdvestiging in Oberderdingen. Zo lang hebben het er niet veel volgehouden! (lacht).

Ja, zeker. Ik ben oorspronkelijk opgeleid tot bakker en banketbakker en heb later nog de opleiding tot kok afgerond. Daarna heb ik een tijdje in de gastronomie gewerkt, waaronder 16 maanden in de VS. Maar in de keuken werk je vaak meer op jezelf. Tegelijkertijd zijn de werktijden natuurlijk bijzonder, en als enige kok draag je sowieso veel verantwoordelijkheid, van lof tot kritiek. Op een gegeven moment realiseerde ik me, dat dat ook anders zou kunnen.

Na mijn tijd in de VS kwam ik bij toeval een advertentie tegen in de gastronomievakhandel en ik dacht bij mezelf: de gastronomie, die ken ik toch als mijn broekzak. Ik heb blind gesolliciteerd, kreeg de kans en kwam er toen pas achter, dat het toch een hele nieuwe leerschool was. De vakkennis had ik, maar van verkoop had ik nog geen idee. Dat was zwaar!

We zijn in totaal met z'n vieren. Ikzelf, dan Alexandra Brunner als spil van de binnendienst, die dit jaar haar 20-jarig jubileum viert, de heer Giovanni Cosentino in de buitendienst voor West-Zwitserland en Ticino en Andreas Schweinfest in de buitendienst voor Duitstalig Zwitserland. Dit betekent dat we dicht bij de markt zitten voor zowel Duitstalig als Frans- en Italiaanstalig Zwitserland.

Ons kantoor is gevestigd in Steinhausen, een gemeente in het kanton Zug. Het meer van Zug ligt weliswaar niet direct voor de deur, maar je kunt er tijdens je lunchpauze naartoe wandelen, als je wil. Hier bevinden alle Zwitserse dochterondernemingen van de B&F Holding zich onder één dak, in totaal ongeveer 35 personen.

Ik vind nog altijd spannend en opwindend. Het spannende is: er zijn altijd problemen, die omzeild moeten worden, en oplossingen, die niet zomaar op tafel liggen. Maar dat is precies wat leven in de brouwerij brengt.

Het opwindende: er zijn steeds weer nieuwe onderwerpen, jonge mensen en frisse perspectieven. En als een eerste contact uiteindelijk uitmondt in een opdracht, omdat je de klant echt begrepen hebt, is dat telkens weer bevredigend.

Ik ervaar van beide zijden een zeer sterke focus op dienstverlening. De verwachtingen zijn hoog, soms hoger dan elders. Daarom wordt ook vaak gezegd: als je product slaagt in Zwitserland, slaagt het eigenlijk overal.

Ja, absoluut, en dat is ook begrijpelijk. Als ik veel geld uitgeef aan een product en dan een probleem heb, dan wil ik dat dat probleem wordt opgelost.

In Duitsland zou een servicepunt het eerste aanspreekpunt zijn. Hier is het belangrijk, dat je je als manager zelf ervoor inspant als er iets hapert. Hieruit heb ik mijn motto ontwikkeld: de lof is voor mijn medewerkers, de problemen zijn voor de baas. Ik denk, dat wij ook daarom als zeer betrouwbaar worden ervaren.

Eigenlijk niet. Maar wat je wel kunt zeggen: veel klanten in Zwitserland willen het heel precies weten. We moeten veel uitleggen en diep op de details van de producten ingaan. Dat is een uitdaging, maar juist dat resulteert uiteindelijk vaak in een goede, gedragen oplossing.

Automatisering is bij ons een belangrijk onderwerp, ook in de institutionele catering. De interesse is er, maar het zal nog wel even duren. De Zwitserse markt is klein, er zijn minder projecten en het haat om kleinere aantallen; veel is eenvoudiger te overzien dan in Duitsland. Ook wij hebben te maken met personeelstekorten, maar die druk moet in veel gevallen waarschijnlijk eerst nog wat groter worden.

Omdat voor velen de eerste gedachte is: mijn werk wordt van mij afgepakt. Maar dat is juist niet waar. Het gaat er niet om mensen te vervangen, maar om hulpmiddelen beschikbaar te stellen om juist repetitief werk beter op te vangen zodat er weer meer resources vrijkomen voor de echt belangrijke taken. Maar voordat dit overal zo wordt gezien, is een proces van lange adem.

Op dit moment is dat overduidelijk de voedseluitgifte, vooral met betrekking tot de BASIC LINE. Veel heeft te maken met de invoering van dagopvang en catering op school. Het Franstalige deel van Zwitserland is op veel plaatsen al verder, in het Duitstalige deel zitten we nog midden in dat proces. Daarom is de BASIC LINE voor ons op dit moment heel belangrijk.

Dat is voor mij een gezondheidskwestie. Zolang het goed met me gaat, werk ik door. Langzaam terugtrekken is niet echt mijn ding. Dat zit zo: eigenlijk wil ik me niet in dingen mengen, maar uiteindelijk doe ik het toch weer. Ik kan het niet laten. Vaak zegt men tegen mij, dat ik me op mijn leeftijd niet meer zo druk moet maken. Maar dan zeg ik: "Geen woorden, maar daden!"

Omdat het mij aan het hart gaat. B.PRO is mijn kindje, daar zit veel bloed, zweet en tranen in. Zolang ik nog een verschil kan maken en kennis kan doorgeven, is het voor mij nog niet klaar.

Naar meer tijd voor het gezin, reizen, in de tuin werken. Hobby's als motorrijden en golfen zijn in de loop der jaren wat op de achtergrond geraakt. Het zou mooi zijn wanneer daar meer ruimte voor zou komen.