"Kinderen zijn de meest veeleisende gasten"

In veel instellingen is gebruik van een smartphone tijdens het werk taboe. Daarbij komt bij potentiële creators vaak de angst voor kritiek – en een imagoprobleem, dat nog altijd kleeft aan de institutionele catering. Die geldt als niet heel creatief of veeleisend. Anders dan in de haute cuisine vind je hier geen espuma, maar een heldere focus op praktijkgerichtheid – en vanwege de beperking op ingrediënten ook op het gebruik van gerede producten.

Ik vond het belangrijk om te laten zien hoe mijn werk eruit ziet en met welke instelling hier wordt gekookt. Kinderdagverblijfkoks leveren een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van kinderen. Mijn werkgever staat achter wat ik doe en de ouders zijn er blij mee, dat ik bij hun kinderen nieuwsgierigheid opwek voor voedingsthema's. Wanneer social media helpt om meer begrip en waardering te creëren, is dat voor iedereen win-win.

Meerdere dingen. Om te beginnen heel pragmatisch: toen ik vier jaar geleden naar Berlijn kwam, wilde ik de weekenden en feestdagen met mijn gezin kunnen doorbrengen. De baan in het kinderdagverblijf wordt, ten opzichte van de werktijden, goed betaald – en laat zich met het gezinsleven verenigen.

Daarbij komt de social media. Dat vind ik leuk om te doen en in mijn huidige kinderdagverblijf kan ik dat in praktijk brengen. Maar bovenal zijn kinderen de eerlijkste gasten, die je maar hebben kan. Twee keer per week kook ik met twee groepen. De kleintjes zijn nieuwsgierig en zeggen het luid en duidelijk, wanneer iets niet smaakt. Dat houdt je met beide benen op de grond – en verandert je eigen blik op eten, verantwoordelijkheid en beroep.

Voor mij zijn kinderen sowieso de meest veeleisende gasten. Hen iets kunnen meegeven – over smaak, voeding en waardering – maakt deze baan voor mij bijzonder.

Het persoonlijke vlak. Ik heb niet alleen anonieme getallen voor mijn neus, maar kook voor kleine mensen, die ik elke dag zie.

Ik ken elk kind bij naam, weet waar het van houdt, waar het niet tegen kan en waar ik speciaal op moet letten. Tegelijkertijd zijn de verwachtingen aan het eten hoog en is het budget begrensd. Deze verantwoordelijkheid en deze spagaat worden van buitenaf vaak onderschat.

Dagelijkse compromissen kan je in het kinderdagverblijf niet voorkomen, daarom is afstemming met de ouders zo belangrijk. Ik ben op veel gebieden de uitvoerende hand en moet rekening houden met uiteenlopende verwachtingen, budgetten en eisen.

Belangrijk voor ons zijn de prioriteiten. Ik probeer zoveel mogelijk verse ingrediënten te gebruiken. Maar in bepaalde situaties maak je ook gebruik van hulpmiddelen als bouillonblokjes. Bij vis, vlees en eieren letten wij bewust op biokwaliteit. Tegelijkertijd hoeven het niet altijd merkproducten te zijn – bij basisingrediënten als pasta zijn eigen merken even goed en met een betere prijs-kwaliteitverhouding dan merkproducten.

Heel veel. Voeding heeft een direct effect op welzijn, concentratie en ontwikkeling. Ik vind het belangrijk heel afwisselend te koken en al vroeg begrip over te brengen over gezonde voeding – juist omdat ze dat niet allemaal van thuis meekrijgen.

Daarbij gebruik ik ook wel trucjes. Groente kan je fijn gepureerd prachtig in de saus verstoppen, of ik verdeel het heel fijn in een ovenschotel. Soms werkt het echter ook net andersom: groente bewust groot laten.

Broccoli komt – afhankelijk van de vorm van de dag – verbazingwekkende goed aan, net als erwten en worteltjes. Rauwkost kan bijna altijd, dus ijsbergsla met yoghurtdressing, augurken, tomaten of paprika.

Het werkt vooral goed wanneer kinderen zelf actief worden. In een projectweek over het thema Japan hebben we bijvoorbeeld sushi gemaakt – niet als normale lunch voor het kinderdagverblijf, maar als gemeenschappelijke kookbelevenis. Ik heb rijst voorgekookt, de kinderen hebben gesneden, belegd en gerold. Juist twee kinderen, die anders heel kieskeurig zijn, waren ineens helemaal enthousiast.

Een hele grote. Wanneer kinderen zelf iets maken, proeven ze het bijna altijd ook. Ze zijn trots op wat ze gemaakt hebben en gaan heel anders met het eten om.

Wat overblijft, mogen ze vaak mee naar huis nemen en laten zien. Zo komt het thema voeding automatisch de gezinnen binnen. De reacties op Koch-AG zijn grotendeels positief – van de kinderen, maar ook van de ouders.

Al bij de samenstelling van het menu. De kinderen verven posters met hun lievelingsgerechten of afzonderlijke ingrediënten. Daarna kan je bespreken wat maakbaar is en wat niet.

Ook bij de uitgifte kunnen kinderen goed worden betrokken: tafel dekken, zelf opscheppen, verantwoordelijkheid nemen. De kinderen leren hun honger beter in te schatten, niet meteen teveel op hun bord te scheppen en ook aan anderen te denken. Zo ontstaat spelenderwijs bewustzijn over eigen verantwoordelijkheid, samen delen en voedselverspilling.

De moeder van een meisje wilde haar eigenlijk een lang weekend gunnen. Maar de kleine stond erop, naar het kinderdagverblijf te gaan omdat we op vrijdag samen koken. Dat is toch een leuke erkenning! Voor sommige kinderen op het kinderdagverblijf is het ook een ritueel om mijn video's voor het slapengaan te bekijken en zo de lunch en het bereiden daarvan nog een keer te beleven.

Met minder plezier herinner ik mij de eerste keer aardappels schillen. Maar liefst vijf kinderen hebben zich toen gesneden…